İçim dolu ahlarla-hewar,hewar-dostlar bakın neler olmuş .Garibanlar nede içten ağıtlar yakıyorlar,içi yakarcasına hewar hewar bırano hewar…
Ayrılmışlar; arkalarında sevdiklerini bırakarak düşmüş gurbet ellere acı acı üzerine acı yakayı bırakmıyor. Dünya neden böyle olmuş, neden böyle dar edilmiş. Bir acıyı bitirmeden bir acı daha yaşanıyor.
Diyelim başınıza istemediğiniz bir olay geldi. Yıkık, perişansınız.
Kimse ile görüşmek istemiyorsunuz.
Çoğunluk size küsmüş gibi. Yalnızsınız.
Herkes benden uzak, herkes bana kırgın düşüncesi içinde çöküntü yaşıyorsunuz.
Yalnızlığınızın karanlık mağarasına şu ayet bir güneş gibi doğuyor:
‘Rabbin sana ne darıldı, ne de seni bıraktı’
(Duha-3)
