Hacı Bayram-ı Velî‘ nin doÄŸduÄŸu Zülfadl (Sol-Fasol) köyünden bir genç askere çaÄŸrılmıştı. Yetim olan bu temiz genç, babasından kalma birkaç altınını, annesinden kalan hâtıra bilezik ve küpleri emânet edecek bir kimse bulamadı.
Hepsini küçük bir çekmeceye koyup, Hacı Bayram-ı Velî’nin türbesine getirdi. Türbeyi ziyâret edip;

Büyük Veli İbrahim Gülşenî hazretleri, bir kabir ziyareti yaparken, kabirdeki kişinin azap içinde olduğu kendisine gösterilmişti.
   Bir zaman sonra, tekrar o kabrin yanından geçerken azabın kaldırılmış olduğuna şahit oldu. Bunun nasıl gerçekleştiğine hayret etti. O sırada kendisine bir sesleniş geldi. 
   Deniyordu ki:

Kafkas kartalı diye anılan Åžeyh Åžamil, çarlık Rusyasının düzenli ordularına karşı Kafkasyanın bağımsızlığı için bir avuç fedakar ve sadık adamıyla uzun yıllar çarpışmıştı…
Onların her türlü imkana sahip orduları karşısında, çetin mücadeleler vermiş; ama kahraman askerleri de dahil olmak üzere eksilen hiçbir şeyi yerine koyamadığı için sonunda mağlup olup esir düşmüştü.

Abdullah-ı Rûmî, bir sohbetinde Ebülleys-i Semerkandî’den naklen şöyle anlattı:Bir târihte BaÄŸdât’ta, zenginler hacca gidiyorlardı. Peygamber efendimizin aÅŸkıyla yanan bir fakîr de, o sene hacca gitmeye niyet etti ve hac kâfilesiyle yola çıktı. Kâfile hareket etmeden önce, herkes eÅŸi-dostu ile helâllaÅŸtı.
Şehir dışına çıkıldığında, zenginlerden biri bir fakîrin de hacca gittiğini görünce;

Ashab-ı Kiram’dan Cabir r.a. Hazretleri anlatıyor:Rasulullah s.a.v. bizi bir müfreze (askeri birlik) ile göndermiÅŸti. Başımıza da Ebu Ubeyde’yi komutan tayin etmiÅŸti. KureyÅŸ’e ait bir kervanı ele geçirmekle vazifeliydik.
 Azık olarak da bize bir dağarcıkta hurma verilmişti. Başka azığımız yoktu.