| Ocak 13, 2008, 16:45:02 |
|
|
 |
« Yanıtla #15 : Ocak 13, 2008, 16:45:02 » |
|
 razı olsun çok güzel paylaşımlardı..Rabbim Vav gibi mütevazi olanlardan eylesin bizleri..AMİN... |
|
|
|
|
Logged
|
AŞIĞIM SANA YA RAB! ŞU BEDEN ZİNDANINDA
...MAHPUSUM! KURTAR BENİ! BİR ŞEHADET ÇAĞRINLA...
|
|
|
| Ocak 13, 2008, 16:52:49 |
|
|
|
« Yanıtla #16 : Ocak 13, 2008, 16:52:49 » |
|
 RAZI OLSUN.
|
|
|
|
« Son Düzenleme: Şubat 15, 2008, 23:27:52 Gönderen: AMİNE »
|
Logged
|
|
|
|
| Ocak 14, 2008, 09:32:27 |
|
|
|
« Yanıtla #17 : Ocak 14, 2008, 09:32:27 » |
|
razı olsun çok güzel paylaşımlardı..Rabbim Vav gibi mütevazi olanlardan eylesin bizleri..AMİN...amiiinnn...... |
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
 |
|
|
| Ocak 14, 2008, 23:48:13 |
|
|
|
« Yanıtla #18 : Ocak 14, 2008, 23:48:13 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
|
|
|
| Ocak 23, 2008, 00:21:14 |
|
|
|
« Yanıtla #19 : Ocak 23, 2008, 00:21:14 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
|
|
|
| Ocak 25, 2008, 20:38:04 |
|
|
|
« Yanıtla #20 : Ocak 25, 2008, 20:38:04 » |
|
Kayışzade Hafız Osman daha hayatta iken yazıları aranan, bedestende yapılan artırmalı satışlarda çok rağbet gören hatların sahibi idi. O’nun her yazısı yüksek fiyatlara satılıyordu. Bir gün Beşiktaş’tan bir dolmuş kayığa binip Üsküdar’a geçiyordu. Kayık iskeleye yanaşınca müşteriler paralarını çıkarıp vermeye başladılar. Hafız Osman üstünü arayıp para bulamayınca kayıkçıya döndü: -“Hemşeri, benim param yok, sana bir “Vav” yazıvereyim olmaz mı?” dedi. Kayıkçı homurdanarak: -“Paran yoktu da ne diye bindin kayığa? Senin yazacağın vavı ne yapayım ben?” dedi. –“Satarsın” dedi Hafız Osman ve hemen imzalı bir vav yazıp kayıkçıya uzattı. Günün birinde kayıkçının yolu Bedesten’e düştü. Baktı ki kargacık burgacık yazılar, karalamalar mezat edip duruluyor. Hatırlayıp cebinden vavı çıkardı, Tellal –“Hafız Osman Vav’ı...” dedikçe fiyat durmadan arttı. Kayıkçı hiç ummadığı kadar para kazanınca pek sevindi. Bir gün yine Hafız Osman’ı kayığına binmiş gören kayıkçı: -“Para istemez hoca, sen yine bir vav yazıver ban...” deyince Hafız Osman: -“Hemşeri, o vav her zaman yazılmaz, sen al paranı” diye cevap verir. "Yukarıdaki anekdot, bir toplulukta anlatılıyormuş. Kayıkçıya geçiş ücreti yerine, alelacele çiziktirdiği bir VAV’ın sahaflarda bir kayık parası ettiği anlatılmış. O mecliste bulunan kulağı küpeli, Amerikanvâri giyimli bir genç; hayret ve şaşkınlığını şöyle ifade etmiş: -VAAAVVVVVVVVVV !!!!!!!!! ” -VAV ya  |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Şubat 10, 2008, 12:43:14 |
|
|
|
« Yanıtla #21 : Şubat 10, 2008, 12:43:14 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
|
|
|
|
|
| Şubat 15, 2008, 22:28:45 |
|
|
 |
« Yanıtla #23 : Şubat 15, 2008, 22:28:45 » |
|
teşekkürler kardeşim,emeğine sağlık..Maşallah,çok güzel...
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
|
|
| Şubat 21, 2008, 01:47:49 |
|
|
|
« Yanıtla #25 : Şubat 21, 2008, 01:47:49 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
|
|
|
| Şubat 23, 2008, 02:35:25 |
|
|
|
« Yanıtla #26 : Şubat 23, 2008, 02:35:25 » |
|
 hiç kimseye söylemedim;
duvarıma nakşedilen "vav"a aşık olduğumu
kuyruğunda sabır çekerken
alnımı nazif duygulara koyduğumu
nihayetinde bir insandım,
Allahtan başka neyim ola...
|
|
|
|
|
Logged
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap"Aşk'ına Tâlib'im, Ey Yâr...
Söyler misin, ne olur;
Vuslâdım'a daha, ne kadar var?"
|
|
|
| Mart 09, 2008, 13:24:18 |
|
|
|
« Yanıtla #27 : Mart 09, 2008, 13:24:18 » |
|
Linklerin Görülmesine İzin Verilmiyor Linki Görebilmek İçin Üye Ol veya Giriş Yap [/ |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mart 09, 2008, 13:27:04 |
|
|
|
« Yanıtla #28 : Mart 09, 2008, 13:27:04 » |
|
Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili…
“ İş bu yazı, Kalem’in dirilişi ve
Hz. Zekeriya Peygambere kanlı gözyaşları
içinde yürüyüşünün yorumudur…”
Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,
‘Kün’ kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıştı kâinat... Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına kadar aynı mühür vurulmuştu;’Vav’ Sen, kalbinin gözbebeğinden, göğün göğsüne bir elif misali çekilen servi endamlı Hak peygamberi... Süleyman Mabedi'nin güvercin bakışlı küçük hizmetkârına ‘Hu’yu okutan ak saçlı muallimi… Su üzerine ak elleri değmeden yazı yazan sevgili... Sen dururdun; kalemler senin ‘vav’ vuslatınla yürürdü…
Ey Vav Vuslatıyla Kelimelere Yürüyen Sevgili,
Eylül’ün kırdığı bir gül gibiyim... Eylül’ün kırdığı bir dal kalem… Kırık bir kalbin çatlak yakaza tüpünden sızan ilhamla kokunu duyuyorum Celile sokaklarından... Taş kapın sessizce aralanıyor ve sessizce kapanıyor sonra… Süleyman Mabedi’nin merdivenlerinden inişini, ayak seslerini duyuyorum, elinde asan… Yüreğindeki sıkıntıyı, Meryem’in o ürkek yorgunluğunu, Kudüs’ün karanlık göğüne akan ruhunun telaşlı sancısını hissediyorum… Bizim de sancılarımız var… Bizim de kalemlerimiz var... Yazarız, çizeriz karagülleri, ak gülleri… Biliriz kıssalarından Hz. Hacer’i, Hz. İsmail’i ve Hz. İbrahim’i… Biliriz de, Ortadoğu’nun kan kokan çöllerine kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz!..
Oysa sen Mesih’in sesini, beşikteki sözlerinden bile önce, Meryem’in gözlerindeki o ıssızlıktan dinlemiştin. Sonra, Meryem’e inen sofralara, Yahya’yı müjdeleyen mihraba ve sana;
"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gelemeyiz!.."
Ey Vav Vuslatıyla Aşka Yürüyen Sevgili,
Sevgili, senin vuslatınla yürümüyor bizim kalemlerimiz. Aşkımız korumuyor bizi. Eksik, kaçak, korkak mı yaşıyoruz bilmem ki, birbirimizden bile gizli duygularımız… Yusuf’la kuyulara atılır, gömleğini Züleyha gibi kalbimizle yırtarız! İçimizde binlerce yüz olur Yusuf! Yaşadığımız hayat bize nasıl acımasız davrandıysa, biz de kendimize ve aşkımıza Züleyha’nın Yusuf’a davrandığı gibi davranırız. Yusuf gibi zindana attıklarımız bir gün gelir bizi bağışlar sanırız! Bilsen ne kadar suçluyuz bunun için, bilsen ne nasıl acı çekeriz. Aşklar sahiplerine, onların hikâyelerine benzer. Yusuf’un düştüğü derin kuyulara ve kopkoyu zindanlara;
"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz…"
Ey Vav Vuslatıyla Ölüme Yürüyen Sevgili,
Meğer ‘Vav’ vuslat kristaliymiş kalemlerimizin… Şimdi kelimelerimizin tesellisiz hüznünden anlıyoruz bunu. Ölüm vuslatsa ve hazırsak o büyük mahkemeye; üzerine acılarımızın gölgesi vuran, dava uğruna yazdığımız kalemlerimizle Hakk’a yürümek isteriz. Bir Ashab-ı Kehf gibi… Ölüm ki ah kar tanesi… Ölüm ki ah yalnızlık… Biz şehirden ayrılırken yanımızda götürdüğümüz; oturduğumuz çay bahçelerinden, yürüdüğümüz sokaklardan, ıslandığımız yağmurun damlalarından topladığımız ilhamlardır... Vitrinlerde unuttuğumuz bakışlarımız ve hiç tanımadığımız bir sevgilinin su yeşili gözlerindeki mısralarımızdır... Arkada bıraktığımız kitaplarda Ashabı-ı Kehf gibi mağaralara biz değil;
"Yalnızca kalemlerimiz yürür Sevgili"
Biz gidemeyiz... Biz gidemeyiz... Yalnızca kalemlerimiz yürür...
Yalnızca kalemlerimiz... Kalemlerimiz… Biz yürüyemeyiz… Biz çiğiz.
Utanıyorum Sevgili... Ağlıyorum... Utanıyorum... Utanıyorum...
Uzat ellerini...
Uzat ak ellerini Sevgili,
Koy mahzun başıma ki;
Hz. Meryem mahcubiyeti ilkem olsun
İşte susuşum, susmalarım bu uğurda
Yazmak, beyazlar içinde bir yolculuk fakat
Kurtulmalıyım hayatımı ören siyah ağlardan
Beyazdan da beyazları giyerek
Elimde bir beyaz gül
Gönülden duanı almak için
Celile sokaklarında Meryem gibi
Koşayım nur kucağına...
İsyansız, ağıtsız masumca
Bir kaç damla göz yaşım düşsün
Buruşuk akça ellerine
Beni beyazlar içinde terbiye et
Beyazlar içinde uğurla…
Kalemim; sabahın ilk beyazı gibi
Vav’ın vuslatına yürüsün Sevgili
Vav'ın vuslatına yürüsün... [/size] [/i] [/color] |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mart 09, 2008, 13:31:22 |
|
|
|
« Yanıtla #29 : Mart 09, 2008, 13:31:22 » |
|
Nun'a,Vav'a ve Belki de Elif'e...
değişmek zor
terketmek...
kocaman yürekli dostları olmalı insanın/
yaşayabilmek için...
Teksir kağıtlarına dönmüştü yüzüm, yüreğim...yazılmış,silinmiş,yazılmış/karalanmış yırtılmış...hep izi kalmış yaşanmaya söz verilip yaşanmamışların...parke taşlar gibi bölünmüşlüklere gebe...
oysa;
tamamlanışlara döndüm yüzümü (nun'a vav'a ve belkide elif'e)...güneybatı/kuzeydoğu ne farkeder;gönlümün kıblesine...neyse ve sadece öyleydi işte...
dostlara her ulaştığım gün YAĞMUR yağardı kentime...
ne bereketli günlerdi...
sırılsıklam olurdum üç dakikalık mesafede,
yinede değiştirmezdim büründüklerimi,üzerimde birkaç dakika daha fazla kalsın diye,bulutların bana ikramının..ve hayatın doldurduklarını daha fazla taşıyım diye...
müthiş güzel olurdu gök ve toprağın umarsız alışverişi..biri boşaltmaya muhtaç içindekileri bir dostuna,biri damlayışlarına,ağlayışlarına..biri anlatıyor ve ağlıyor,diğeri alıyor bağrına basıyo sanki...ve içiyor dostunun kaygılarını kana kana...dudaklarının kenarından taşırırcasına...şükran sana Yarab,şükran yalnız sana!!!
dostlar,yağmurla geldi..bereketle...
dost,omuz atıverdi sırtlanıp taşırdıklarıma..ezildiklerime,yarımlıklarıma..
ne natamamsa,tamam oluverdi...YOKSA Rabbim mi gönderdi...
İşte,
dost,bundan dost...
Nun'a Vav'a ve belkide Elif'e...
(...)
VAV...Uzatmak için yanındakilerin ömrünü, yok sayar kendini...
GİTTİ...
VAV'a...
kırık şimdi kolum kanadım...
kal demiştim, sensiz burda sözler sıradan,alaycı...
anlayacak dostları olmalı insanın, hüznüne ortak...
dinlemedin...
ve şimdi yavaş yavaş toplanma zamanı...
yeni değerler bulma zamanı...eskilere inat...eskilerden uzak...hakettiğimiz gibi...
veda'n veda'm'dı ama inanmadın...
şimdi düşüncelerim bölük pörçük...
bağla birbirine geri getir bana...
toplamaya takatim yok inan... İNAN...
Dündü... belki de önceki gün.
Gidişinin adı bir başka ayrılığa daha kapı açtı
ve yoksunuz diyebileceğim iki ayrılık belirtisi bu güne yansıdı.
Gidişin sessizdi, varlığınızın sakinliğine/sakinleştiriciliğine benzeyen.
Gidişin günün öksüz kalmasıydı, yetim kalmasıydı adeta.
Dön diyecek gücüm de yok, buna hakkım da...
ama hatırlarım sizi, kimseye sormadan, size bile!
bir varmış(sın),bir yokmuş(sun)...
Elif şimdi MED'siz...''GÖLGESİZ''...
Alıntı- [/font][/color][/i] |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mart 09, 2008, 13:35:09 Gönderen: neva »
|
Logged
|
|
|
|
|
Minare İslam Forumu - İslami Forum > Güzel İslam > Genel İslami Konular > Tasavvuf (Moderatör: Min@re) > Konu: ~~VaV~~