Bir soğuk kış yaşıyorum; adı Sen(S.A.S)’sizlik mi, sevgisizlik mi?..
Yüreğimi titretiyor taştan ağır, taştan soğuk sözler, buz tutuyor ellerim, soğuk bakışlardan donuyor bakışım, gün(eş) doğdukça eriyor hayallerim…
Bir soğuk kış yaşıyorum adı
Sen(S.A.S)’sizlik mi, sevgisizlik mi?..
Karlı yollarda kayıyor ayaklarım, düşüyorum!...
Ayaz vuruyor, kırılıyor kalbim, üşüyorum…
Bir parçasında kalbimin, bir parçamda, özümdeki közü görünce, yani fark edince Sen(S.A.S)’i kalp gözümle, eriyor tükeniyorum…
Bir soğuk kış yaşıyorum adı Sen(S.A.S)’sizlik mi, sevgisizlik mi?..
Ama ‘bahar’ değil derdim zaten, yaz hiç değil!
“SEVGİSİZLİĞİN ADI: SEN(S.A.S)SİZLİK” diye bir soğuk kış yaşıyorum…
Yine de böyle kalmak istiyorum… Çünkü üşüdükçe iliklerime kadar, işledikçe soğuk içime, işte o kadar, işte o kadar sıcaklığını hissediyorum!..