İnsan ile küfür arasındaki sınır

İnsan ile küfür arasındaki sınır

Küfür, sözlük anlamı itibariyle; hakkı, doğruyu örtmek, kapamak, inkâr etmek anlamlarına gelir. Dini ilimlerde ise; dinde bilinmesi, inanılması zaruri olan şeyleri, kesin olarak bildirilen dini hükümlerden birini bile inkâr etmek, kabul etmemek, reddetmek anlamına gelmektedir. Küfre girmek, inkâr bataklığına saplanmak demektir. Küfrün yani inkârın bulunduğu yerde iman, imanın bulunduğu yerde de küfür bulunmaz. Çünkü bu ikisi birbirinin zıddıdır. Doğu ile batı gibidir ki, birine yaklaşan, ötekinden uzak olur.

Ehl-i sünnet âlimleri, amel imandan parça değildir buyurmuştur. Günah işleyen veya farzları vaktinde yapmayan, kâfir olmaz, fasık yani günahkâr olur. Fakat namaz konusunda ehli sünnet âlimleri ittifak etmemişlerdir. Fıkıh imamlarından imam-ı Ahmed ibni Hanbel, İshak ibni Raheveyh, Abdullah ibni Mübarek, İbrahim Nehai hazretleri gibi birçok büyük âlimler; �Bir namazı kasten, yani bile bile kılmayan kimse, kâfir olur� buyurmuşlardır.

Cabir bin Abdullah hazretlerinin haber verdiği hadis-i şerifte; (İnsan ile küfür arasındaki sınır, namazı terk etmektir) buyurulmuştur. Çünkü namaz, insanı küfre varmaktan koruyan bir perdedir. Bu perde aradan kalkınca kul, küfre kayar. Bu hadis-i şerif, namazı terk etmenin çok fena olduğunu göstermektedir. Eshab-ı kiramdan çok kimse, namazı özürsüz terk eden kâfir olur dediler. Hadis imamları, söz birliği ile; �Bir namazı vaktinde bilerek kılmayan, yani namaz vakti geçerken, namaz kılmadığı için üzülmeyen, kâfir olur veya ölürken imansız gider� buyurmuşlardır.

Kitab-ül-fıkh-alel-mezahib-il-erbe�ada deniyor ki:
�Namaz, İslam dininin direklerinden en ehemmiyetlisidir. ü teâlâ, kullarının yalnız kendisine ibadet etmeleri için, namazı farz etti. Nisa suresinin 103. âyeti, namaz müminler üzerine, vakitleri belirli bir farz oldu demektir. Hadis-i şerifte; (ü teâlâ, her gün beş vakit namaz kılmayı farz etti. Kıymet vererek ve şartlarına uyarak, her gün beş vakit namaz kılanı Cennete sokacağını, ü teâlâ söz verdi) buyuruldu.

Namaz, ibadetlerin en kıymetlisidir. Hadis-i şerifte; (Namaz kılmayanın, İslam�dan nasibi yoktur!) buyuruldu.

Tefsir-i Mugnide deniyor ki:
�Büyüklerden biri şeytana dedi ki, senin gibi melun olmak istiyorum, ne yapayım? İblis sevinip, benim gibi olmak istersen, namaza ehemmiyet verme ve doğru, yalan, her şeye yemin et, yani çok yemin et! dedi. O kimse de, hiçbir namazı bırakmayacağım ve artık yemin etmeyeceğim, dedi.�

Namaza ehemmiyet vermeyen, vazife bilmeyen, dört mezhepte de kâfir olur. İnanıp da, tembellikle terk eden fasık olur. Yani büyük günah işlemiş olur. Namazı bile bile kılmayıp, kaza etmeyi düşünmeyen ve bunun için azab çekeceğinden korkmayan kimsenin, kâfir olacağı, Hadika�da, dil afetlerinde yazılıdır.

ü teâlâ, Müslüman olmayanlara namaz kılmasını, oruç tutmasını emretmemiştir. Bunlar, ü teâlânın emirlerini almakla şereflenmemişlerdir. Namaz kılmadığı, oruç tutmadığı için bunlara bir ceza verilmez. Bunlar, yalnız küfrün cezası olan Cehennemi hak etmişlerdir.

Netice olarak namaz kılmak, ü teâlânın büyüklüğünü düşünerek, Onun karşısında kendi küçüklüğünü anlamaktır. Bunu anlayan kimse, hep iyilik yapar. Hiç kötülük yapamaz. Namaz, dünya ve ahiret saadetlerinin kapısını açan bir anahtardır. Bu anahtarı ele geçirmek, herkesin elindedir. ü teâlâya inanan ve tembel olmayan bir Müslüman, bu anahtarı, elde edebilir. Bu bir irade ve azim işidir. Namazını kılan kimse, ü teâlâya samimiyetle inandığının kuvvetli bir delilini de göstermiş olmaktadır. Bir kimse, namazı doğru ve iyi kılınca, İslam ipine yapışmış olur. Çünkü namaz, İslamın beş şartından biridir. Namazı doğru ve iyi kılan bir kimse Müslümandır. Namazı doğru kılmayan veya hiç kılmayan kimsenin Müslümanlığı ise şüphelidir. Peygamber efendimizin buyurduğu gibi:
(Müslüman ile kâfiri birbirinden ayıran namazdır.)

OSMAN ÜNLÜ

	Gönderen	Konu: İnsan ile küfür arasındaki sınır (Okunma Sayısı 298 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.