İMAN nasıl hayata dönüşür?
İMAN nasıl hayata dönüşür?
Alemlerin mutluluk rehberi ve pozitif enerji kaynağı Efendimiz (sav), çeşitli zamanlarda "Müslüman" tarifleri vermişlerdir. Bunlardan biri şöyledir:"Müslüman, elinden ve dilinden Müslümanların selamette kaldığı kimsedir.Muhacir de
’ın yasakladığı şeyleri terk edendir." (Buhari, İman)
Bir kabın içinde ne varsa dışına taşan ya da sızan şey de o cinstendir. Bal küpünden bal, sirke küpünden sirke sızar. Kalpteki iman, bütün organlara salih amel olarak yansır.
Şair, "helal haram demez bulduğun yersen/ müminlik sözünden feragat eyle" derken bu manayı işaret etmektedir.Mümin, yalnızca "inanan" demek değildir. Aynı zamanda "inanılan, itimat telkin eden" demektir. Ondan, insanlığa zarar gelmeyeceğini bilirsiniz. Ona inanırsınız. Onun bir karıncayı bile incitmeyeceğini, bütün alemlere şefkatle ve saygıyla bakacağını bilirsiniz.
İman, insana bir enerji ve bir motivasyon kazandırır, bir hedef gösterir. "Onlara ayetlerimiz okunduğu zaman imanları artar" buyuruyor Cenab-ı Hak... Elbette mahiyet itibariyle artmaz iman; fakat kuvvetlenir.İman ne kadar güçlü olursa, kişinin eylemlerine o kadar güçlü bir biçimde yansır; rengini o kadar güçlü bir biçimde hayata yansıtır. Aynı şekilde, eylemler, inançla ne kadar uyum içindeyse, imanı o derecede korur ve besler.İman insana bir formasyon kazandırır. İmanın insana bir formasyon kazandırması beklenir. Allahu Teala da bunu beklemektedir. Nur Suresi’nde, Hz. Aişe’ye atılan iftirayla ilgili ayetler arasında: "mümin erkekler ve mümin kadınların, söylentiyi duyar duymaz, kendiliklerinden pozitif düşünüp, ‘bu apaçık bir iftiradır" demeleri gerekmez miydi?" şeklinde bir tariz vardır. (24: 12)
İman etmiş bir insanla iman etmemiş bir insanın bakışı, duruşu, davranışları farklı olmalıdır. Mümin, fıtratına dönerek doğayla uyum içinde bir hayatı yaşamaktadır. Bir hadis-i şerifte işaret edildiği gibi müminin yemesi ve içmesiyle kafirin yemesi içmesi bile aynı değildir. Gelenekler uğruna öz kızını diri diri toprağa gömen bir Ömer bin el-Hattab’ı; "kadın isabet etti, Ömer hata etti" diyecek ölçüye ve olgunluğa taşıyan, Hz. Ömer yapan bu imandır
